สรุปย่อคัมภีร์ปฎิรูปมนุษย์  (หลวงพี่ โอ )

·         ปฎิรูป  คือ  ปรับปรุงให้สมควรหรือปรับปรุงให้เหมาะสม  ให้คิดถูก  เข้าใจถูก  โดยปลูกฝังธรรมะในใจ

·         ปุถุชน  คือ  คนที่ยังมีกิเลส  (ปุถุชนหรือคนพาล  จิตใจมืดมิด  เพราะถูกกิเลสปกคลุมหุ้มห่อ  ทำให้เห็นผิดแล้วก็    คิดผิด  พูดผิด  ทำผิด)

·         มนุษย์  คือ  สัตว์ที่มีจิตใจสูง

·         การปฎิรูปมนุษย์  ก็คือ  การปฎิรูปปุถุชนให้เป็นมนุษย์  หรือเป็นคนดีที่โลกต้องการ  อย่างที่รู้ว่าเรามีกายกับใจ  ร่างกายเราอ่อนแอเพราะโรคต่าง ๆ  ใจเราก็อ่อนแอ  ถูกเบียดเบียนให้ด้อยคุณภาพจาก “กิเลส”

·         การที่จะปฎิรูปมนุษย์ได้                ปลูกฝังสัมมาทิฎฐิ

·         สัมมาทิฎฐิ  มีองค์ 10 ประการ

                     1. ทานที่ให้แล้วมีผล – ให้วัตถุ  สิ่งของ  ธรรมะ  อภัยทาน

                     2. ยัญที่บูชาแล้วมีผล – การบูชายัญ  คือการสงเคราะห์ด้วยปรารถนาดี  โดยไม่หวังผลตอบแทน

                                                     มีสาระสำคัญ 2 ประการ

                                                     2.1  ช่วยเหลือ ในเรื่องที่ถูกที่ควรแก่บุคคลที่สมควร

                                                     2.2  ส่งเสริมบุคคลที่ควรส่งเสริม

                     3.  การสังเวยที่บวงสรวงแล้วมีผล – การนำสิ่งของที่สมควรไปสักการะบูชาผู้ที่ควรบูชา  มีผลดีควรทำอย่างยิ่ง

                4.  ผลวิบากของกรรมดีกรรมชั่วที่ทำอยู่มีอยู่ – การนำสิ่งของที่สมควรไปสักการะบูชาผู้ที่ควรบูชา

                            กรรมดี – การกระทำทั้งทางกาย  วาจา  และใจที่ดีงาม  ไม่ผิดศีลผิดธรรม

                                     กรรมชั่ว -  การกระทำทั้งทางกาย  วาจา  และใจที่ชั่วช้าเลวทราม  ผิดศีลผิดธรรม

                                     วิบากกรรม – ผลของกรรมดีกรรมชั่ว

                                     กฎแห่งกรรม - เป็นพระธรรมคำสอนที่โดดเด่นอย่างยิ่ง  ที่ชาวโลกยกย่องว่า  พระพุทธศาสนาเป็น                                                                       วิทยาศาสตร์  เพราะเป็นคำสอนที่แสดงหลักเหตุผลอย่างชัดเจน

                     5.  โลกนี้มี – ในที่นี้หมายถึงสัตว์โลก  คือคน   ส่วนคำว่าโลกนี้มี  คือ  ตัวเราเองมีจริง  ไม่ปฎิเสธความมี                                               ตัวตน  ดังเช่นเจ้าลัทธิบางคนในสมัยพุทธกาล  ที่สอนว่า  สัตวโลก  คือ  สิ่งที่ธาตุทั้ง 4 (ดิน  น้ำ                                                  ลม  ไฟ)  มาประชุมรวมกัน  ถ้าธาตุเหล่านี้แยกออกจากกัน  ตัวตนของคนหรือสัตว์ก็ไม่มี  ก็คือ                                            ใจไม่มี  ซึ่งมีนัยว่า  ผลของกรรมชั่วกรรมดีไม่มีใครจะประพฤติอย่างไรก็ได้  ไม่ต้องรับผิดชอบ

                     6.  โลกหน้ามี – ชีวิตของสัตว์โลกดำเนินต่อไป  ไม่รู้จักจบ (เกิด  แก่  เจ็บ  ตาย)  หรือเรียกว่า “วัฏสงสาร”

                     7.  มารดามี -  มารดามีพระคุณต่อบุตร

                                            7.1  ให้ชีวิตแก่บุตร

                                            7.2  ให้ต้นแบบร่างกายที่เป็นมนุษย์  เหมาะแก่การทำความดี  ไม่มีสัตว์โลกใดเทียบได้  แม้เทวดา

                                            7.3  ให้ต้นแบบจิตใจที่เป็นมนุษย์

                8.  บิดามี – บิดามีพระคุณต่อบุตร

                                            8.1  ให้ชีวิต

                                            8.2  ให้ต้นแบบทางกาย

                                            8.3  ให้ต้นแบบทางใจ